Бо таҷрибаи беш аз 10-солаи сохтмон, мо то ҳол ба тартиби хеле қатъии истеҳсолӣ исрор меварзем. Идеяи сифати мо бояд на танҳо барои коргарон, балки барои кормандони фурӯш низ дар тамоми дастаи мо татбиқ шавад.
Аз корхонаи ашёи хоми аълосифат то санҷиши ашёи хом, назорати истеҳсолот, коркарди сатҳ ва бастабандӣ, мо ҳама талаботи хеле устувори муштариёни худро дорем.
Пеш аз бор кардани ҳамаи молҳо, дастаи мо тамоми системаро ҷамъ мекунад, то тафтиш ва аксҳои бештарро барои муштариёнамон гирад. Ман фикр мекунам, ки аксари ширкатҳои дигар ин қисмҳоро гум мекунанд. Аммо мо ин корро намекунем.
Сифат барои мо аз ҳама муҳимтар аст ва мо инчунин аз дарозӣ, ғафсӣ, коркарди сатҳ, бастабандӣ ва васлкунӣ санҷиш мегузаронем. Ҳамин тариқ, мо метавонем ба мизоҷони худ молҳои беҳтаринро пешниҳод кунем ва ҳатто хатогиҳои хурдро кам кунем.
Ва мо инчунин қоида дорем, ки ҳар моҳ кормандони фурӯши байналмилалии мо бояд ба корхона раванд ва ашёи хом, чӣ гуна санҷиш, чӣ гуна кафшер кардан ва чӣ гуна васл карданро омӯзанд. Бо ин роҳ, мо метавонем хидматрасонии касбии бештарро пешниҳод кунем.
Кӣ як дастаи касбӣ ва як ширкати касбиро рад мекунад?
Ҳеҷ кас.
Вақти нашр: 07 марти соли 2024
